Vannacht als het donker is
Als ’s nachts
in het diepste donker
de stilte voelbaar is
een verre krekel krekelt
de lucht nog warm is
van de zon
loop ik naar buiten
kijk omhoog
roep naar de verre sterren.
Moeder,
kon je me maar horen,
zomaar even voor ‘n praatje
over alles wat hier gebeurd.
Ik mis een klankbord,
mijn wereld is
zo ongelooflijk klein,
en grijs gekleurd.
Soms, als mijn eigen pijn
te hevig wordt
zou ik het liefst
bij jou en vader en ons jongens
in de hemel willen zijn.
Het is een mooie nacht,
ik kijk naar de sterren,
heb het mezelf beloofd
vannacht als het donker is
huil ik de ogen uit mijn hoofd.
Anneke Bakker